Flexa

Als woonruimte en bouwgrond onbetaalbaar worden, leer je vanzelf om verwaarloosde, ondergewaardeerde en vergeten ruimtes opnieuw te waarderen. Het is precies het omgekeerde van het citaat dat William Morris onsterfelijk maakte – ‘have nothing in your home that you do not know to be useful or believe to be beautiful.’ Het onbruikbare en onooglijke verdient het juist om vanuit een nieuw gezichtspunt bekeken te worden. Negatieve ruimte blijkt ook ruimte te zijn, en ook waar niets moois te ontdekken was, is schoonheid te creëren.

Het idee van ‘overgebleven’ ruimte werd briljant uitgewerkt door Non-Fiction, een bureau voor culturele vernieuwing dat steegjes en pleintjes tussen en achter Amsterdamse grachtenpanden nieuw leven inblies als onderdeel van het project between-space. Daardoor kun je je letterlijk op nieuw terrein begeven.

Interieurarchitectuur leert ons hoe onbenutte ruimte kan worden uitgebuit. Bijvoorbeeld door een mezzanine in te vullen, een hal beter in te richten of door een hoek onder de trap een functie te geven. Ook via decoratieve technieken is het mogelijk om ruimtes of voorwerpen in beeld te brengen die eerder aan de aandacht ontsnapten. Trompe-l’oeils en andere vormen van gezichtsbedrog kunnen een ruimte een ander focuspunt geven.

Dat concept kun je kracht bijzetten met subtiele kleureffecten, bijvoorbeeld door met de afwisseling van licht en donker een perspectief te suggereren dat niet bestaat. Bij deze kleurtrend gaat het om drie kleuren met vergelijkbare intensiteit, namelijk blauwgrijs, kaki en naturel roze. Door de vier nuances van iedere kleur te combineren, al dan niet met wit, kunnen er allerlei ton-sur-ton effecten worden bereikt. En door de verschillende kleuren op dezelfde sterkte tegen elkaar af te zetten, ontstaat een gevarieerd maar harmonieus beeld.

Bron Flexa



Ook leuk om te lezen